Werking van een project
- Evalueren van de behoeften en problemen
- Samenwerking met lokale partners
- Opleiding van lokale veehouders tot dierenverzorgers
- Betalingssysteem om duurzaamheid te garanderen
- Opleiding van lokale coördinatoren
- Optimaliseren en stimuleren van de veehandel en melkproductie
- Veevoederbanken, alfabetisering en sensibilisering
Evalueren van de behoeften en problemen
Vooraleer een project van start gaat, evalueren we de behoeften en specifieke problemen van een regio, haar bevolking en haar vee. Het is ondenkbaar om steeds hetzelfde ontwikkelingsmodel toe te passen voor alle verschillende projecten. Elk project is maatwerk.
Samenwerking met lokale partners
Dierenartsen Zonder Grenzen kiest altijd voor een participatieve aanpak, waarbij de lokale bevolking zélf meewerkt aan haar eigen toekomst. Waar mogelijk werken we samen met een lokale organisatie die al in het gebied actief is. We verenigen onze mensen, kennis en middelen en werken samen strategieën en activiteiten uit. Van zodra alles na x aantal jaren goed op de rails zit, neemt de lokale partner het project over en kan Dierenartsen Zonder Grenzen zich uit het gebied terugtrekken. Op dat moment staan de plaatselijke boeren er alleen voor. Dan moeten zij eigenhandig hun dieren kunnen vaccineren en beschermen tegen ziekten.
Opleiding van lokale veehouders tot dierenverzorgers
Dierenartsen Zonder Grenzen stuurt leidt lokale veehouders op tot dierengezondheidswerkers. Deze mannen (of vrouwen) worden gekozen door de gemeenschappen zelf. Tijdens een opleiding van enkele weken leren ze aan de hand eenvoudige tips en hulpmiddelen hoe ze ziektes moeten herkennen en behandelen. De opgeleide dierengezondheidswerkers krijgen een basiskit met medicijnen en staan vanaf dan in voor de gezondheid van de dieren van hun gemeenschap. Allemaal samen vormen ze een veterinair netwerk, daar waar vroeger geen diergeneeskundige voorzieningen waren.
Betalingssysteem om duurzaamheid te garanderen
Onze projecten hanteren van meet af aan een betalingssysteem. De lokale diergezondheidswerkers krijgen van de veehouders een vergoeding voor hun geleverde prestaties. Ze betalen hen cash of, indien nodig, met plaatselijke gewassen of dierlijke producten. Op die manier ontstaat een kleinschalige, economische structuur die zichzelf in stand kan houden.
Opleiding van lokale coördinatoren
Naast de basisopleiding tot dierengezondheidswerker, ontwikkelen we een permanent kader van coördinatoren. Deze mensen ondersteunen de vaccinatoren en dierengzondheidswerkers. De kandidaat-coördinatoren worden geselecteerd op basis van strenge criteria. Ze zijn relatief goed geschoold en beschikken over een stevige voorkennis. Hun vorming duurt enkele maanden. Hierin komen naast medische vakken en veteelttechnieken ook planning en boekhouding aan bod. De coördinatoren nemen de functie van het DZG-team over wanneer dat zich uit het gebied terugtrekt.
Optimaliseren en stimuleren van de veehandel en de melkproductie
Voor veel veehouders en hun familie is melk niet enkel een voedingsmiddel, het is ook een regelmatige bron van inkomsten,. De verwerking van melk creëert heel wat werkgelegenheid. Onze acties in de melksector richten zich vooral op de vrouwen en de kleine melkveehouders. Ze krijgen opleidingen rond melkverwerkingstechnieken, zoals de productie van kaas, en worden ondersteund om hun producten aan de man te brengen. Voor de veehandel spelen lokale markten spelen hierin een belangrijke rol. Dierenartsen Zonder Grenzen ijvert voor betere handelsvoorwaarden, zodat veehouders eenr echtvaardiger prijs krijgen voor hun dieren. In uitgestrekte gebieden worden meer markten georganiseerd, om ze dichter bij de mensen te brengen.
Veevoederbanken, alfabetisering en sensibilisering
Dierenartsen Zonder Grenzen focust zich ook op de sensibilisering van de veehouders en hun families. Tijdens herhaaldelijke infosessies leren boeren hoe ze hun dieren beter kunnen verzorgen en welk voedsel ze moeten geven tijdens bepaalde productiefases. We werken samen met hen aan de bouw en het beheer van veevoederbanken, die de dieren van voedsel moeten voorzien in het droogseizoen. Sommige projecten voorzien ook alfabetiseringscursussen. Veel boeren wonen in afgelegen gebieden en komen weinig of niet in contact met formele alfabetiserings- en educatieprogramma’s. Dit belemmert hun toegang tot technische informatie, want ze moeten kunnen lezen en schrijven om graan- en voederbanken te beheren of veeteeltfiches in te vullen. Dankzij alfabetiseringcursussen kunnen de veehouders zich beter organiseren in coöperatieven en zijn ze weerbaarder bij de verkoop van hun producten.