De melkcrisis verhit al enkele maanden de gemoederen van de Belgische melkveehouders. Volgens hen staat de lage melkprijs niet meer in verhouding tot de context waarin ze geproduceerd wordt. Het is een herkenbaar verhaal, dat helaas al sinds jaar en dag geldt voor arme melkveehouders in West-Afrika.

De Belgische melkveehouders willen hun melk niet verkopen tegen een prijs die niet eens hun productiekosten drukt. En terecht. Het is de Europese wetgeving die ertoe leidt dat er te veel melk geproduceerd wordt ten opzichte van de inlandse vraag. Dit zorgt niet enkel voor te lage melkprijzen voor onze eigen boeren, het leidt er ook toe dat Europa het teveel aan melk in de vorm van melkpoeder op markten in het Zuiden dumpt, waar de lokale melkboeren niet tegen de lage prijs kunnen concurreren. Met als gevolg dat de al zo wankele lokale economie weer een kans armer is om te groeien.

Melk van primordiaal belang in tijden van financiële en klimaatscrisis
In het kurkdroge Sahel-Afrika overleeft ongeveer 80% van de bevolking van haar vee en haar bijproducten. Melk is er vaak de enige bron van voedsel, zeker wanneer oogsten mislukken door droogtes of overstromingen (zoals momenteel in Niger). Of zoals met de huidige katoencrisis in Mali, bijvoorbeeld. Melkproducenten worden er echter niet ondersteund door de staat. Een koe in Mali geeft ongeveer 2 tot 3 liter melk per dag. Die geringe productie geraakt meestal niet tot de plaatsen waar het meest melk geconsumeerd wordt. Lukt dat wel, dan kunnen de melkboeren vaak niet op tegen de lagere prijs van geïmporteerd melkpoeder. Toch is Dierenartsen Zonder Grenzen niet per se tegen de invoer van Europees melkpoeder. Vaak biedt het immers een oplossing tegen het tekort aan lokale melk in de Afrikaanse steden. Maar het is absoluut geen duurzame oplossing.

Voedelsoevereiniteit als duurzame oplossing tegen honger en armoede
Dierenartsen Zonder Grenzen ijvert ervoor dat lokale Afrikaanse melkveehouders hun land zelf van voldoende melk kunnen voorzien en tegelijkertijd kunnen bijdragen aan een bloeiende lokale economie. Het aantal liters melk moet verhogen, gezonder worden en beter verspreid raken. Dat kan enkel door de gezondheid van het vee te verbeteren en de lokale melkketen uit te bouwen. Voedselsoevereiniteit is van primordiaal belang voor de bevolking uit Sub-Sahara Afrika. Enkel zo zal ze in haar eigen voedsel kunnen voorzien en de oprukkende droogte het hoofd kunnen bieden. Het is immers beter te voorkomen afhankelijk te worden van internationale voedselhulp.